صفحه اول 

متن سخنان دكتر خليل علي­محمدزاده معاون فرهنگي واحد علوم و تحقيقات

در همایش تجلیل از دانشجویان شاهد و ایثارگر – 10 اسفند ماه 1388

بسم الله الرحمن الرحيم

 با عرض سلام و تحیت و خیرمقدم به اعضای محترم جلسه، میهمانان ارجمند استاد بهشتی و سردار توکلی و مسؤولان محترم بنیاد شهید و تبریک میلاد نبی مکرم اسلام(ص) و امام جعفر صادق(ع) که در آستانه­ی آن قرار گرفته­ایم.

 در روزهای پایانی سال، این جلسه و مراسم تجلیل از دانشجویان شاهد و ایثارگر برگزار می­شود، دانشجویان عزیزی که خود و یا حداقل یکی از افراد خانواده آنها نماد افتخار، سرافرازی و ایثارند و خوبست این جلسه­ی متفاوت با سایر جلسات را با حس و حال دیگری شروع کنیم، همان حس و حال عجیب و امروز متأسفانه در مواردی باید بگوییم غریبی که شهيدان داشتند، که عده­ای به خود اجازه می­دهند پیام شهیدان را تحریف کنند، مردانی که همه­ی زندگی آنها در اشتیاق رسیدن به مقصد عشق و سرمنزل مقصود خلاصه شد، حماسه آفرینانی که عشق­بازی آنها نماز وصال جان­شان با معبود خود بود، مجاهدان بی­ادعا و خاموشی که هرگز با ما از اینکه درگذر از آتش و خون بر سر آنها و دیگر یاران خمینی (ره) چه گذشت، هیچ نگفتند، سرداران بی­نام و نشانی که یاد آنها هنوز هم بغض دل را می­شکند، دلاور مردانی که به ندای هل من ناصر ینصرنی رهبر و مقتدای خود گوش فراداده و نگذاشتند وجبی از خاک مقدس ایران از آن جدا شود،... یادشان بخیر...

ستاره­ها رفتند و اینک ما مانده­ایم با کوهی سنگین از تکالیف

ما مانده­ایم تا امروز از آنان بگوییم

و فریاد بر آوریم که «ای مردم؛ ما از این گردنه­ها آسان نگذشتیم.»

یادمان باشد، سالهاست سؤالی مطرح شده و آن اینکه؛

ما بعد از شهدا چه کرده­ایم

هنوز این سؤال را پاسخ نگفته­ایم... پاسخ گفته­ایم؟!

 پیش­تر با آنها پیمان بسته بودیم، هر کس شهید شد، دیگری سلاح او را برگیرد و همینطور آن دیگری و سرانجام هر که ماند

 پیام­رسان شهید باشد چرا که اگر زینب نیز چنین رسالتی را بر دوش نمی­کشید، کربلا در کربلا می­ماند و حسین هنوز هم تنها بود و اینچنین در همه عصرها جاری نمی­شد و به همه­ی نسل­ها نمی­رسید.

 یکی از شهدا در وصیت­نامه­ی خود چنین نوشته بود: ما از کشته شدن نمی­هراسیم اما می­ترسیم پس از ما اسلام و انقلاب نیاز به جانفشانی و خون دادن و شاید هم خون دل خوردن داشته باشد ولی كمتر کسی حاضر به اینکار باشد.

 آری برادر و خواهر عزیز که مدال افتخار شهادت و ایثار بر سینه نمایان و یا که پنهان داری، ما مانده­ایم و رسالت پیام­رسانی و زینب بهترین الگوست.

 آیا می­توانیم این پیام­ها را در دانشگاهمان جاری کنیم؟ آیا به راهکارها و شیوه­های اینکار و اهتمام عملی به آن هیچ اندیشیده­ایم؟ امروز بدون ترسیم این خط و تعقیب این پیام­ها، ستاد شاهد و ایثارگران دانشگاه از محتوای لازم برخوردار نیست. در کش و قوس حوادث اخیر، شهدا همین عزیزترین­های ما و ملت ما، همان­هایی که فرازی از وصیت­نامه یکی از آنها را به مثال آوردم، نظاره گر من و شما بودند و به زبان بی­زبانی می­گفتند: دیدید هراس­مان از کشته شدن نبود که دهها بار مرگ را پيش از مرگ به بازی گرفته بودیم و به دنیا در میدان جنگ خندیده بودیم.

 ترس ما از غربت رهبری بود، رهبر فرزانه و شجاعی که امروز بیش از همیشه نشانه­های تیزهوشی، تدبیر و عمق آینده­نگری او بر ما و جهانيان هویدا شده است.

 رهبر عزیزی که چون امام راحل­مان که شهدا را شمع محفل بشریت می­خواند، می­فرماید: با این ستاره­ها می­شود راه را پیدا کرد.

 ما را به راه شهیدان می­خواند، می­دانید چرا؟ چون شهدای ما تمام مقصدشان، مکتب­شان بود. راستی امروز ما جا ماندگان از قافله­ی شهادت نیز همه­ی مقصدمان، مکتب­مان است؟

 چه اشکالی دارد سالی چند بار حداقل از رهگذر چنین مجالسی به محاسبه خود بنشينيم و با خط­کش وجدان فاصله­مان را از شهیدان بسنجیم ولو اینکه اسمش را هم همایش تجلیل از راه و رسم شهادت بگذارند.

 ای کاش این همایش­ها به ما و محیط­های علمی و آموزشی خون­رسانی کند و روح جهاد و شهادت را تزريق نمايد.

 عزیزان نگذاریم پیام شهیدان را تحریف کنند.

 شهیدان کار خود را کرده­اند و رفته­اند و پیام­های­شان را بر جریده­ی عالم ثبت و ضبط نموده­اند، هی نگویند : اگر امروز شهیدان در ميان ما بودند کدام خط را برمی­گزیدند؟ مگر شک دارید که آنها در خط رهبری بودند و معتقد به این معنا که «پشتیبان ولایت­فقیه باشید تا آسیبی به مملکت نرسد».

 دیروز وقتی امام راحل­مان می­فرمودند: جبهه­ها نیاز به نیرو دارند. آنها از جای برمی­خاستند و همه­ی تعلقات دنیای رنگین را به کناری می­انداختند ولی امروز رهبر عزیزمان وقتی برخی نخبگان و خواص را به اردوگاه بصير شهیدان فرا می­خواند، به خود نمی­گیرند و در حالی که گوش­های­شان را به سختی گرفته­اند، دور و بر خود را می­پایند و می­گویند : راستی مولا با کیست؟!

 بعضی حتی بر این اصرار و اقتدار مولا که منبعث از خط سرخ شهادت که همان خط محمد(ص) و آل علی(ع) است، خرده می­گیرند ولی خدا وکیلی جز این است که او در بیکرانه­ی دریای خون شهیدان ایستاده است و ما از آن فاصله گرفته­ایم؟!

 یاد شهید حمید باکری که در سال 62 و در جریان عملیات خیبر به شهادت رسید، بخیر که به رزمندگان می­گفت: دعا کنید خداوند شهادت را نصیب­ شما کند، در غیر اینصورت زمانی فرا می­رسد که جنگ تمام می­شود و رزمندگان امروز به سه دسته می­شوند:

  سوم به گذشته خود وفادار می­مانند و احساس مسؤولیت می­کنند که از شدت مصائب و غصه­ها دق خواهند کرد.

پس از خدا بخواهید که با وصال شهادت از عواقب زندگی بعد از جنگ در امان بمانید، چون عاقبت دو دسته اول ختم به خیر نخواهد شد و جزو دسته سوم ماندن بسیار سخت و دشوار خواهد بود.

و امروز ما مدعیان دسته سومی راه سخت و دشواری را در عبور از کمین­گاه­های دنيا در پیش رو داریم.

بیایید از شهیدان نفس بگیریم تا در این شهری که از بی شهیدی هوای آن مسموم است، مشغول سازندگی خود و جامعه شویم. از همه عزیزان دانشجو، خواهران و برادران که خاک پای آنها را بر چشمانمان می­گذاریم، عذرخواهی می شود که امسال در این جلسه مثل همیشه گزارش نشد که مثلاً دانشگاه­مان 2000 دانشجوی شاهد و ایثارگر دارد و 70 درصد آنها در مقطع ارشد و دکتری تحصیل می­کنند و یا پیش از این همایش چند اردوی علمی – فرهنگی برگزار شده و پس از این همایش نیز همین نوع کارها استمرار خواهد یافت و از همه اینها مهم­تر کلاس­های زبان انگلیسی، تقویت بنیه علمی و ... نیز دایر شده است.

ببخشید امسال که این صحنه­ها پيش آمد، با خود گفتم : شهدا فراموش شده­اند که به این لغزش­ها، مصیبت­ها و معصيت­هادچار  می­شویم .

امام راحل­مان دوم آذر سال1367  به مناسبت سالگرد تشکیل بسیج مستضعفین پیامی صادر کردند.

در آن پیام بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران معظم­له چهار محور مقابله با استکبار، قیام در مقابل انحرافات، تعلیم و تربیت جوانان در جهت پاسداری از اصول و اهداف انقلاب و نظام و مبارزه علمی و عملی را خاطرنشان ساختند.

در توضیح محور چهارم يعني مبارزه علمي و عملي چنين فرمودند :

«من در اینجا به جوانان عزیز کشورمان به این سرمایه­ها و ذخیره­های عظیم الهی و به این گل­های معطر و نوشکفته جهان اسلام سفارش می­کنم که قدر و قیمت لحظات شیرین زندگی خود را بدانید و خودتان را برای مبارزه علمی و عملی بزرگ تا رسیدن به اهداف عالی انقلاب اسلامی آماده کنید...

 مبارزه علمی برای جوانان زنده­ کردن روح جستجو و کشف واقعیت­ها و حقیقت­هاست و اما مبارزه عملی آنان در بهترین صحنه­های زندگی و جهاد شکل گرفته است.»

ضمن تشکر از برگزارکنندگان این جلسه در بنیاد شهید و دانشگاه و همه حضار جلسه به جهت تحمل بنده و ان شاءالله تأمل در اين سخنان و تقدیر از دانشجویان ایثارگر برتر در زمینه­های مختلف علمی، پژوهشی، فرهنگی و ورزشی، امیدوارم که در آینده از پتانسیل عظیم دانشجویان متعلق به خانواده­ هاي شهید، جانباز و ایثارگر هم در بُعد اخلاقی و معنوی و هم در بُعد علمی و پژوهشی بهره­های فراوانی نصیب دانشگاه گردد.

والسلام علیکم و رحمه ا...

 سه شنبه 11 اسفند 1388 ساعت 9 صبح

بالاي صفحه صفحه اول

E-Commiunication Center

Copyright ©2007I.A.U. Islamic Azad University. Science and Research Branch