صفحه اول 

 
 

 

در گفت وگوی  دکتر خلیل علی محمدزاده معاون فرهنگی واحد علوم و تحقیقات با ویژه نامه دهه فجر دانشجویان عنوان شد:

تفکر انتقادی فی­النفسه امر مبارکی است

 

 تحرکات دانشگاهیان و بالاخص دانشجویان تا چه انداره در به وقوع پیوستن انقلاب اسلامی ایران نقش داشتند و حائز اهمیت بوده است؟

دانشگاهیان و فرهنگیان از سال­ها قبل در پیروزی انقلاب اسلامی و پس از آن در تحقق دستاوردهای آن و نیز 8 سال جنگ تحمیلی و سپس در ارتقاء علمی و پژوهشی و مدیریت جامعه نقش ممتاز داشته­اند.

 

آیا می­توان جنبش­ها و تشکیلات دانشجویی را قبل و بعد از انقلاب در مقام قیاس قرار داد؟

مقایسه به طور کلی وقتی درست است که شرایط حاکم مشابه و جنس کار نیز یکسان باشد؛ بر این اساس علیرغم تفاوت شرایط، تشابهاتی نیز وجود دارد. تشکل­های دانشجویی همواره کانون­هایی برای آرمانخواهی، عدالت­طلبی و استقلال کشور بوده­اند و در درون خود جنبش­هایی زنده، پویا و سرشار از انرژی و دارای نقش جهت­دهی برای حاکمیت رفتار اجتماعی مبتنی بر حس مسؤولیت­پذیری در جامعه می­باشند.

 

چرا این قشر از جامعه بیشتر مواضع انتقادی اتخاذ می­­کنند و تا حد زیادی دچار افراط می­شوند؟

قبل از پرداختن به این مسئله دو نکته باید گفته شود یکی اینکه رشد و پیشرفت جامعه مرهون انتقادات سازنده و پیشنهادات محاسبه شده است و دیگر آنکه افراط و تفریط در هر کاری ولو عبادت کار نکوهیده­ایست.

بطور کلی روحیه حاکم بر جوان، روحیه شور، طهارت و انقلابی است و از اینرو پدیده­های اطراف خود را بیش از هر مرحله سنی دیگری با نگرش انتقادی و یا به عبارتی بهتر با تفکر انتقادی دنبال می­کند، البته دانشجو بودن و حضور در محیط دانشگاه نیز که محلی برای تضارب آراء و افکار است، این حالت را تشدید هم می­کند و این هر دو فی­النفسه امر مبارکی است ولی اگر چنانچه همین مشی بر سه اصل زیر پایه­گذاری شود، امید به ثمربخشی انتقاد و کارکرد مؤثر آن در پاسخگویی به نیازها و جبران کاستی­ها افزایش یابد.

اولاً انتقاد قابل بحث و بررسی است و نباید وحی مُنزل تلقی شود پس باید منتظر توضیح طرف مورد انتقاد نیز شد و آنگاه تصمیم­گیری کرد.

ثانیاً هدف از انتقاد، کشف خطاها و اشتباهات و همچنین یافتن راه­حل­های مناسب برای رفع مشکلات می­باشد.

ثالثاً مقدمه انتقاد کسب آگاهی و اطلاعات درست است ومنتقد باید تلاش کند جز راست و حرف تحقیق شده نزد.

انتقاد مثل هر رفتار دیگری مقدمات و احکامی دارد که بایستی رعایت شود و در کل در اثر تمرین و ممارست در عرصه­گاههای مختلف و افزایش ضریب تحمل عمومی و در سایه مثبت­اندیشی به تدریج شکل اثرگذار خود را می­یابد.

 

امروزه یکی از مسائلی که باید در رأس امور قرار بگیرد احیای شعارهای اصیل انقلاب اسلامی است که البته این موضوع اقدامات عملی خاص خو را می­طلبد. جنابعالی در این رابطه چه نظری دارید؟

باید توجه داشت که شعارهای اصیل انقلاب اسلامی نظیر «استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی» و «نه شرقی و نه غربی، جمهوری اسلامی» و ... هر کدام دارای مبانی نظری متکی بر دین، اخلاق و اصول پذیرفته شده­ی حاکم بر نظام اجتماعی است، بنابراین هرگونه تفسیر و تحلیل و ارزیابی درباره­ی کم و کیف آنها بایستی از منابع و مجاری خود صورت پذیرد.

نکته دیگر اینکه این شعارها، محکمات انقلاب و شکل دهنده ساختار آن می­باشند و نباید از منظر احساس و هیجان نگریسته شوند چرا که در آن صورت اندیشه­های امام(ره) ]که برگرفته از اسلام ناب محمدی(ص) می­باشد[ و رأی قاطع مردم در تائید آن اندیشه­ها که در مجموع زیربنای این نظام را تشکیل می­دهد، مورد غفلت قرار خواهد گرفت.

 چهارشنبه 14 بهمن 1388 ساعت 11 صبح

بالاي صفحه صفحه اول

 

E-Commiunication Center

Copyright ©2007I.A.U. Islamic Azad University. Science and Research Branch