 |
||||
|
|
||||
|
|
متن سخنرانی دکتر خلیل علیمحمدزاده معاون فرهنگی واحد علوم و تحقیقات در ششمین جشنواره و نمایشگاه نشریات دانشجویی واحد علوم و تحقیقات 25 آذر ماه 1388 – سالن علامه حلّی
عرض سلام و تشکر دارم به حضور مبارک حضار محترم جلسه به ویژه دستاندرکاران نشریات دانشجویی، صاحبان امتیاز، مدیران مسؤول، سر دبیران، هیآت تحریریه ]که این روزها در جریان برگزاری ششمین جشنواره نشریات دانشجویی زحمات مضاعفی نیز متقبل شدهاند.[
خوشامد ویژه دارم خدمت میهمانان عالیقدر که از دانشگاه امام حسین، پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس، بخشهای مختلف سپاه و نهادهای فرهنگی و روزنامه فرهیختگان تشریف آوردهاند و امیدوارم این حوزهها، در این چند روزی که در نمایشگاه نشریات دانشجویی نیز غرفه داشتند، تبادل فرهنگی و علمی مفید و سازندهای را با دانشگاهیان برقرار و تجربه نموده باشند. همگی خوش آمدهاید، محفل ما را روشنایی بخشیدهاید و انشاءالله که وجود پر خیر و برکتتان و قلمهای صادق و سازندهتان، همچنان بر مدار حق، اشاعه فضیلت و در مسیر روشنگری و افزودن بر بصیرت جامعه، چرخش خواهد کرد و از درگاه خداوند متعال مسئلت مینماید، هماره شما و ما را از آسیبها و لغزشها محفوظ نگه دارد. ششمین جشنواره و نمایشگاه نشریات دانشجویی رویداد مبارکی است. قطعاً در حیطهی فعالیتهای فرهنگی دانشجویان در دانشگاه، این اقدام در زمرهی یکی از بهترین و بزرگترین اتفاقهاست. دانشجویانی به صحنه آمدهاند، مسؤولیت پذیرفتهاند، انگیزهی بالایی دارند، همت فراوان به خرج میدهند، مشارکت فکری دوستانشان را طلب میکنند و نه تنها چشمداشت مادی ندارند بلکه از خود نیز هزینه میکنند، در قبال این همه نکوییها و خوبیها؛ ما جز حمایت و پشتیبانی هیچ ادعایی نداریم و اگر خدمات ناچیز نیز به این بخش داشتهایم، ادای دِین و وظیفه است، امید آنکه مقبول درگاه ایزد منان قرار گیرد. امیدوارم شما عزیزان، ناکردههای ما را ]که در آرزو و آرمان و فضای فکریمان هست[، بر ما ببخشید تا به لطف و هدایت الهی بستر این اقدامات نیز فراهم آید. به حمدالله، هماکنون در واحد علوم و تحقیقات، نشریات دانشجویی از رشد کمی و متعادل و مناسبی برخوردارند و از این به بعد بیشتر تلاشهای ما و شما باید متوجه غنیسازی نشریات از حیث جنبههای مختلف کار مطبوعاتی باشد مثلاً در نشریات دانشجویی به مناسبتهای فرهنگی، اجتماعی و ادبیات در قالبهای مختلف چون مقاله، تحلیل، شعر و هنر توجه لازم شود. نشریات دانشجویی باید دارای آن چنان کشش و جاذبهای باشند که مخاطب را در انتظار شمارهی جدید، بیتاب نگه دارند. باید یک فضای رقابت در نویسندگی مطلب برای نشریات دانشجویی در درون آن شکل بگیرد. پرداختن به این نحو امور نیازمند شناسایی استعدادها، به کارگیری آنها و ایجاد زمینهای برای تداوم فعالیت آنهاست. در گذشته در دانشگاهها ]که البته واحد علوم و تحقیقات نیز استثناء نبود[ یک روندی به وجود آمده بود که یک نشریه با یک تیم چند نفره تشکیل میشد و پس از یک یا چند شماره انتشار، هر نفر خود مدیر مسؤول نشریه دیگری میشد و در حقیقت از یک نشریهای که هنوز به بلوغ کامل کاری نرسیده بود، چندین نشریه دیگر نیز متولد میشد، به نظر ما این یک آفت بود. این اشکال را دانشجویان به خوبی فهمیدند و تا حدود زیادی رفع کردند و به همین دلیل عرض کردم که رشد کمی مطبوعات دانشجویی هم اکنون در یک چارچوب منطقی قرار گرفته است. بنده امیدوارم تا سال آینده یعنی برگزاری هفتمین جشنواره و نمایشگاه نشریات دانشجویی با حمایتهای همیشگی هیأت رییسه دانشگاه و به خصوص ریاست محترم دانشگاه جناب آقای دکترجاسبی و مشاور عالی ایشان جناب آقای دکتر مجید عباسپور، دو اقدام مؤثر دیگر در بخش کیفی کار نشریات صورت گیرد. اول اینکه؛ پیشنهاد کردهایم یک اتاق بزرگ و مجهز به صورت متمرکز برای همهی نشریات دانشجویی در نظر گرفته شود که هم پایگاهی باشد برای تبادل و تعامل فکری و کاری دستاندرکاران امور نشریات و هم واجد لوازم ضروری و ابزارهایی باشد که انجام کارهای اجرایی برای نشریات را تسهیل کند. دوم اینکه؛ تصمیم داریم از این به بعد، کلیهی نشریات را علاوه بر شکل متعارف، با فرمت pdf تحویل بگیریم تا همزمان با انتشار مجلهای یا روزنامهای، در وب سایت معاونت فرهنگی نیز در معرض مطالعه خوانندگان و علاقمندان و همچنین اطلاعرسانی قرار گیرد و این کار مهم نیازمند همکاری همه شما عزیزان است، تا بهنگام، به درستی و در یک روند منظم صورت گیرد. تا چند سال پیش، معروفیت واحد علوم و تحقیقات بیشتر به سبب فعالیتهای حوزه علمی ـ پژوهشی و اساتید نامآور بود که در آن مشغول به فعالیت هستند، اما در سالهای اخیر به واسطه عملکرد شایسته فرهنگی – اجتماعی دانشجویان، افتخار دیگری نیز به افتخارات آن اضافه گردیده و آن عنوان بیشترین و متنوعترین فعالیتهای فرهنگی و فضای آزادانه توأم با مسؤولیتپذیری و نظارت موجود در آن است. سال گذشته یک پیشنهادی به هیأت رییسه دانشگاه داشتیم مبنی بر اینکه حالا که در سال، دهها نمایشگاه علمی، فرهنگی و هنری در واحد داریم مثل نمایشگاه کتاب، نرمافزار، نقاشی، صنایع دستی، قرآن و عترت، اختراعات، نشریات دانشجویی، فرهنگ و تمدن اقوام و ملل و سایر موارد، محلی دائمی برای برگزاری نمایشگاهها در نظر بگیریم. خوشبختانه این پیشنهاد پذیرفته شد و مورد اقدام قرار گرفت و بزودی در سیودومین دههی فجر انقلاب اسلامی افتتاح خواهد شد، این خود یک مسئلهی مهمی است که تحول در روند چنین فعالیتهایی را کلید خواهد زد. و اما سخن آخر؛ در آستانهی ماه محرم هستیم، امام راحلمان میفرمودند: ما هر چه داریم از محرم و صفر داریم. میخواهم به عنوان حُسن ختام، نوشتهای نیز در این خصوص تقدیم کنم. تا پاسخ روشنی باشد برای تحلیل حوادث شرایط حاضر. این نوشته عنوانش «محک عاشورا»ست. بیا از خود تست عاشورایی بگیریم. عاشورا معیار شناخت و تشخیص است. کربلا فتنه است یعنی به کمک آن میتوان «خوب را از بد»، «سره را از ناسره»، «صادق را از دروغگو» و «مخلص را از متظاهر» جدا ساخت. کربلا عرصهی آزمون است و هر لحظه، هر کدام از ما در معرض امتحان عاشورایی هستیم. بیا از خود تست عاشورایی بگیریم، تا معلوم شود در کجای کاریم و در کدام جاده سرازیر و فرجام کارمان چگونه رقم خواهد خورد؟ وقتی بین «حمایت از مظلوم» و «کمک به ظالم» قرار میگیریم، کدام را برمیگزینیم؟ وقتی در دو راهی «آزادگی و ارستگی» و «طمع و وابستگی» گیر میکنیم، به کدام دل میبندیم؟ وقتی در انتخاب دوستی با «اهل دین» و یا «اهل دنیا» مخیر میشویم، به کدام سو روانه میشویم؟ وقتی بین «راستی و تحمل ضرر» و «دروغ و رسیدن به پیروزی ظاهری» مردّد میمانیم، کدام را ترجیح میدهیم؟ وقتی در انتخاب «حقخواهی و انزوا» و «مماشات و دنیا طلبی» دچار تردید میشویم، به کدام میل داریم؟ وقتی بین «ولایت» و «مواضع خود» معطل میمانیم، چه میکنیم؟ «مواضع خود» را با «ولایت» منطبق میکنیم و یا بر ولی و امام خرده میگیریم و دچار نافرمانی و وسوسهی «ای کاشها...» میشویم؟ پس کربلا نه هر سال که هر روز و هر لحظه برای ما تکرار میشود. عاشورا صحنهی صرّافی است. عاشورا تنها یک اتفاق نیست، اصلاً مگر عاشورا اتفاقی است؟ عاشورا دانشگاه است، معلم است و همانند آنها «درس آموز» و «زندگیساز» است. انسان واقعی در عاشورا تحصیل میکند و در همان تکمیل میشود. بیایید هر وقت در دو راهی انتخاب و یا تردید قرار گرفتیم، از خود تست عاشورایی بگیریم. ببینیم از آن همه که گفته شد، کدام را بر میگزینیم؟ خوب را، حمایت از مظلوم را، آزادگی و وارستگی را، دوستی با اهل دین را، راستی ولو ضرر را، حقخواهی به قیمت انزوا را و تبعیت از ولایت را؟ اگر پاسخات به این خوبی است، پس خوشا به حالت، قبولی، نمرهی تو عالیست. هر جا هستی در احرامی، پس مُحرم شو. در کعبهای، پس طواف کن. در منایی، پس قربانی کن. در حجّی، پس سعی بین صفا و مروه کن. اصلاً در کربلایی، پس حمله کن، برو پیکر شهدا را بیآور، از اهل بیت دفاع کن، برای علیاصغر تشنه آب بیاور، دشمن را ارشاد کن، عباس را کمک کن، نماز را بپا دار، به بالین قاسم برو، دلاورانه بجنگ و حسین(ع) را یاری کن. راستی؛ از صحرای کربلا، روز عاشورا و جان حسین چه میخواهی؟! اگر در همهی عمر مرز بین حق و باطل را شناختی و به آن وفادار ماندی، اسم تو را در دفتر حماسه کربلا حاضر میزنند، تعجب نکن، نه، تو غایب نبودی!
چهارشنبه 25 آذر 1388 ساعت 2 بعد از ظهر
E-Commiunication Center Copyright ©2007I.A.U. Islamic Azad University. Science and Research Branch |
|||
همچنین
عرض احترام، سپاس و خیرمقدم دارم به حضور روحانیت معظم و مسؤول محترم
نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در منطقه 8 و 12 دانشگاه آزاد اسلامی
