روابط عمومي دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات

با توجه به مطالعات تحقیقاتی مشترک واحد علوم و تحقیقات با آمریکا ، استرالیا و چین تایید شد:

امکان استفاده از انرژی هسته ای بدون مواد پرتوزا ( رادیواکتیو) عملیاتی می شود

رییس اداره امور آزمایشگاه های مرکز فیزیک پلاسما واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی : با استفاده از یک شبیه سازی به این نتیجه رسیده ایم که گداخت هسته ای با کمک اتم های هیدورژن و برون ، ممکن است . امتیاز منحصر به فرد این روش این است که نه مواد اولیه و نه محصولات واکنش هیچ کدام پرتوزا نیستند .

به گزارش روابط عمومی واحد علوم و تحقیقات مهندس امیرحسین ساری رییس اداره امور آزمایشگاه های مرکز فیزیک پلاسما این واحد گفت: این مطالعه تحقیقاتی درخشان ترین دستاوردهای علمی این مرکز است که به صورت همکاری مشترک با کشورهایی چون امریکا ، استرالیا و چین به انجام رسیده است.

وی با بیان این مطلب که همواره آرزوی دانشمندان هسته ای تولید انرژی از طریق واکنش های هسته ای بوده که سوخت اولیه آن مشکل تولید و پرتوزایی نداشته و نیز زباله و پسماند آن نیز مشکل نگهداری و رادیو اکتیوتیر نداشته باشد و در حال حاضر مشکلی که در شکافت هسته ای هسته های اتم های سنگین مانند اورانیوم وجود دارد همین است ادامه داد: اما در گداخت هسته ای ( نوع دیگری از واکنش های هسته ای) هسته های عناصر سبک به یکدیگر جوش خورده و دراین فرآیند انرژی آزاد می شود البته برای غلبه بر دافعه هسته های سبک ( مانند هیدروژن و یا ایزوتوپ های آن ) هنگام نزدیک شدن به یکدیگر شرایط بسیار سختی را باید فراهم کرد.

رییس اداره امور آزمایشگاه های مرکز فیزیک پلاسما افزود: این همان واکنشی است که در خورشید و ستارگان و هسته کهکشان در حال انجام است . دمای بسیار بالا و جاذبه شدید عمل غلبه بر دافعه هسته ها راممکن می سازد. دانشمندان از چند دهه گذشته تاکنون به فکر ایجاد شرایط لازم برای گداخت هسته ها افتادند .

مهندس ساری با بیان این مطلب که در دمای بسیار بالای لازم برای گداخت ( چند میلیون درجه سانتی گراد) ماده در حالت چهارم خود ( پلاسما ) است (حالت چهارم پس از سه حالت جامد، مایع و گاز قرار داد) تصریح کرد: دو روش برای محصور سازی چنین کاری یعنی گداخت هسته ای تعریف شده است که این دو روش عبارتند از گداخت به روش محصور سازی مغناطیسی (MCF) و گداخت به روش محصورسازی لختی (ICF) . در روش اول گازی مانند هیدورژن وایزوتوپ های آن در اثر دریافت انرژی به پلاسما تبدیل شده و دمای آن تاحد لازم برای واکنش گداخت بالا می رود. اعمال میدان های مغناطیسی باعث نگهداری ذرات گریزان از یکدیگر تاحد ممکن می شود. به این ترتیب این هسته ها به یکدیگر جوش می خورند که محصول آن هیلیوم ( بدون خطر ) انرژی و تابش الکترومغناطیسی و نوترون است.

وی گفت: دانشمندان جهان این واکنش را از این طریق با ساخت دستگاه هایی ( توکامک ) به انجام رسانده اند وجهت مقرون به صرفه کردن آن در حال ساخت یک نیروگاه اولیه به نام ITER در فرانسه هستند که ساخت آن سال 2020 به اتمام می رسد. کشورهایی مانند آمریکا ، اتحادیه اروپا ، ژاپن ، چین، کره و ... بودجه لازم این پروژه عظیم را تأمین می کنند . این روش نیز مشکلات فراوانی در پی خواهد داشت زیرا به تریتیوم ( ایزوتوپ هیدروژن ) به عنوان ماده اولیه احتیاج دارد ونیز در محصولات آن نوترون تولید می شود.

مهندس ساری اضافه کرد:روش دیگری نیز برای گداخت هسته ای با کمک لیزر وجود دارد که در آن انرژی لازم برای گداخت با کمک برخورد پرتوهای لیزر بسیار پرتوان با ساچمه های حاوی ایزوتوپ های هیدروژن تأمین می شود.

مهندس ساری به روند مطالعاتی این پرژوه تحقیقاتی با مشارکت مرکز فیزیک پلاسمای واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی با مشارکت دانشمندانی از کشورهای آمریکا ، استرالیا و چین اشاره کرد و گفت: عنوان این تحقیق گداخت هسته ای با هیدورژن و برون با کمک لیزر بوده است که مطالعه آن با موفقیت به اتمام رسید.

وی ادامه داد: با استفاده از یک شبیه سازی به این نتیجه رسیده ایم که گداخت هسته ای با کمک اتم های هیدورژن و برون ، ممکن است . امتیاز منحصر به فرد این روش این است که نه مواد اولیه و نه محصولات واکنش هیچ کدام پرتوزا نیستند به علاوه در این واکنش دیگر نوترون تولید نمی شود و آن را به جرأت می توان یک روش تولید انرژی هسته ای پاک و پایدار تلقی کرد.

واکنش های بین المللی انتشار نتایج این مطالعات

مهندس ساری تصریح کرد: واکنش های بین المللی انتشار نتایج این مطالعات پس از انتشار اولیه نتایج این تحقیقات در مجله ISI تحت عنوان Energy and environmental science در تاریخ 23 مارس 2010 در گزارشی در مجله New scientists اشاره شده است و قابل مشاهده می باشد.

وی با بیان این مطلب که مجله New scientists یکی از معتبرترین مجلات علمی جهان به شمار می رود افزود: در گزارشی که در رابطه با نتایج کار مرکز فیزیک پلاسما منتشر شد یکی از برجسته ترین دانشمندان هسته ای جهان به نام پرفسور استیو هان( Haan )که یکی از پیشروان متخصصین پروژه گداخت هسته ای لیزری NIF در لیورمور ایالات متحده امریکا و برنده مدال ادوارد تلر ( Teller) انجمن هسته ای امریکا است ، در مورد این تحقیق می گوید: "این روش به طور بالقوه بهترین مسیر برای انرژی گداخت هسته ای است ." نظر علمی این دانشمند با توجه به سوابق علمی که دارد برای جهان قابل توجه است. او همچنین می گوید: "نویسندگان این ایده و تحقیق قبول دارند که کارزیادی در این زمینه احتیاج است".

مهندس ساری به بازتاب دیگر این گزارش دراین مجله اشاره کرد و ادامه داد: سردبیر انجمن سلطنتی شیمی پرفسور یان دی لی در سر مقاله ای تحت عنوان Highlights in chemical technology به نتایج این کار تحقیقاتی اشاره کرده و برای آن آینده بسیار روشنی پیش بینی کرده است.

رییس اداره امور آزمایشگاه های مرکز فیزیک پلاسما با بیان این مطلب که برای انجام عملی نتایج این تحقیق نیاز به لیزرهایی با توانی 10 برابر بالاتر از لیزرهای در حال حاضر نیاز است که با توجه به سرعت پیشرفت ساخت لیزرهای با توان بالا ودر زمان کم این اقدام در آینده نه چندان دور امکان پذیر خواهد بود گفت: لازم به ذکر است مرکز تحقیقات فیزیک پلاسما واحد علوم و تحقیقات در هر دو زمینه گداخت هسته ای مغناطیسی و لختی در حال فعالیت تحقیقاتی است که در زمینه گداخت هسته ای مغناطیسی با توجه به وجود توکامک کوچکی در این مرکز IR – T1 به طور تجربی در حال فعالیت علمی در سطح بین المللی باقراردادی منتعقدشده با آژانس بین اللمللی انرژی اتمی در وین است. همچنین این مرکز صاحب امتیاز کرسی پژوهشی در زمینه گداخت هسته ای در کشور نیز است.

لازم به یاد آوری است در این پروژه تحقیقاتی منحصر به فرد ، گروه علمی و تحقیقاتی شامل پرفسور هنریش هورا از دانشگاه new south wales استرالیا، پرفسور جورج مایلی از دپارتمان هسته ای دانشگاه Illinois امریکا ، پرفسور ژان توهی از انیستیتو فیزیک کاربردی و محاسباتی چین و پرفسور قرآن نویس از مرکز تحقیقات فیزیک پلاسما واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی و دانشجویان دکتری این مرکز آقایان مالکی نیا و عزیزی در این کارتحقیقاتی مشارکت داشتند.

E-Commiunication Center